0 Το Μουσικοθεατρικό Εργαστήρι του Αναγνωστηρίου Αγιάσου παρουσίασε στο Κινηματοθέατρό του την παράσταση "Η Αγέλαστη Πολιτεία και οι καλικάντζαροι" των Χάρη και Πάνου Κατσιμίχα

Σήμερα, παραμονή Χριστουγέννων, στις 7 το βράδυ το Μουσικοθεατρικό Εργαστήρι του Αναγνωστηρίου Αγιάσου παρουσίασε στο Κινηματοθέατρό του την παράσταση "Η Αγέλαστη Πολιτεία και οι καλικάντζαροι" των Χάρη και Πάνου Κατσιμίχα, σε διδασκαλία της Μαρίζας Βαμβουκλή και σκηνικά της Άννας Σεμερτζή. Την τεχνική στήριξη της εκδήλωσης επιμελήθηκε ο Παναγιώτης Κορομηλάς. Συγχαρητήρια στη Μαρίζα, καταξιωμένη μουσικό, για την υπέροχη δουλειά της, για την αγάπη που μοιράζει αφειδώλευτα στα παιδιά μας, για το δημιουργικό και διαπαιδαγωγικό της έργο. Στη συνέχεια ο Φρεντ από την Αλάσκα παρουσίασε ένα εντυπωσιακό πρόγραμμα με ταχυδακτυλουργικά κόλπα και ακροβατικά νούμερα, που ενθουσίασε μικρούς και μεγάλους! Καλές Γιορτές και Καλή Χρονιά!






read more "Το Μουσικοθεατρικό Εργαστήρι του Αναγνωστηρίου Αγιάσου παρουσίασε στο Κινηματοθέατρό του την παράσταση "Η Αγέλαστη Πολιτεία και οι καλικάντζαροι" των Χάρη και Πάνου Κατσιμίχα"

0 Ιστορία του ηλεκτροφωτισμού της Αγιάσου

Πριν το 1927 ο κοινοτικός φωτισμός της Αγιάσου γινόταν με φανάρια πετρελαίου που τοποθετούνταν στις γωνιές των δρόμων. Το άναμμα και το σβήσιμο των φαναριών γινόταν από έναν κοινοτικό υπάλληλο που τον έλεγαν Σπύρο Δούκα.
Το 1927 ο γιατρός Ευστράτιος Δούκαρος του Αλεξάνδρου αγόρασε μια εγγλέζικη πετρελαιομηχανή μάρκας Κάμπελ 45 ίππων με γεννήτρια και την εγκατέστησε στο δρόμο προς τον Απέσο, στην αποθήκη του Νικολάου Στεφανή, δίπλα στο σπίτι του Δημήτρη Καραμάνου. Τα σύρματα και οι μονωτήρες στηρίζονταν σε ξύλινους στύλους από καστανιά. Η διαλογή των στύλων γινόταν από το κτήμα του Στρατή Κυπρίου, συγγενή του Στρατή Δουκάρου, στη θέση Βάλανος. Λόγω όμως του μεγάλου θορύβου που έκανε η μηχανή, αναγκάστηκε να τη μεταφέρει στην αποθήκη του Χατζηπλή ή Κακλαμάνου, στο αδιέξοδο σοκάκι που οδηγούσε στο σπίτι του Χρίστου Χατζηκομνηνού ή Μπίλιας, στη θέση «Πολύμι» του χωριού μας. Αλλά ύστερα από χρόνια και πάλι τη μετέφερε από κει, εξαιτίας της φασαρίας που έκανε, και την εγκατέστησε μαζί με μια δεύτερη μηχανή μάρκας Ντόιτς σε οικόπεδο που αγόρασε από την Κοινότητα Αγιάσου έναντι του Νεκροταφείου.
Μετά το θάνατο του γιατρού Ευστρατίου Αλ. Δουκάρου, το 1932, η επιχείρηση περιήλθε στην κόρη του Βάνα, σύζυγο του δικηγόρου Μυτιλήνης Στρατή Αλαμανέλη.
Εντωμεταξύ χτιζόταν στην «Περασιά» το κτίριο της Ηλεκτρομηχανής που τέλειωσε το Μάιο του 1936. 
Το 1963 εξαγοράστηκε ο ηλεκτροφωτισμός Αγιάσου από τη ΔΕΗ και όλοι οι υπάλληλοι της επιχείρησης γίναμε υπάλληλοι της ΔΕΗ, η οποία εγκατέστησε τα δικά της μηχανήματα και άρχισε τη σταδιακή αντικατάσταση του δικτύου ηλεκτροφωτισμού στην ευρύτερη περιοχή της Αγιάσου.
Η αντικατάσταση του δικτύου ήταν τότε πολύ δύσκολη, γιατί δεν υπήρχε γερανός για το σήκωμα και την τοποθέτηση των στύλων μέσα στους λάκκους. Η δουλειά αυτή γινόταν από τους τεχνίτες με τα δίκρανα και απαιτούσε μεγάλη προσοχή για την αποφυγή δυστυχημάτων. Η τοποθέτηση μιας κολώνας της ΔΕΗ γινόταν βάσει σχεδίου μηχανικού. Οι εργάτες σήκωναν στον ώμο τους στύλους και τους μετέφεραν στα σημεία τοποθέτησης που είχαν προσημανθεί. Την ίδια δουλειά έκανε και το τρακτέρ. Άνοιγαν μετά τους λάκκους σε βάθος ανάλογο με το ύψος του στύλου που θα τοποθετούσαν. Μετά με τα δίκρανα σηκωνόταν και έμπαινε ο στύλος στο λάκκο. Έπρεπε να είναι σε κατακόρυφη θέση. Στη συνέχεια μπάζωναν το λάκκο με πέτρες και χώματα και αποκαθιστούσαν την πατωμένη που χαλούσαν.
Ύστερα οι τεχνίτες ανέβαιναν στους στύλους και περνούσαν τους μονωτήρες και τα καλώδια από χαλκό και αλουμίνιο, σύμφωνα με το σχέδιο του μηχανικού. Τα καλώδια που ένωναν δυο στύλους έπρεπε να κάνουν «κοιλιά», δηλαδή να μην είναι τελείως τεζαρισμένα.»
Η Ηλεκτρομηχανή σταμάτησε να λειτουργεί μετά την περίοδο της Επταετίας.
Το 1992, επί δημαρχίας Γιώργου Π. Παπαπορφυρίου, ο Δήμος Αγιάσου αγόρασε το κτίριο από τη ΔΕΗ έναντι του ποσού των 5.000.000 δρχ., με σκοπό να γίνει εκθετήριο παραδοσιακών τεχνών της Αγιάσου (κεραμικής, ξυλογλυπτικής, υφαντικής κλπ) – τουριστικό γραφείο και αίθουσα πολλαπλών χρήσεων τη χειμερινή περίοδο. 
Τις περιόδους 2003-2004 και 2009-2010, επί δημαρχίας Χρύσανθου Χρ. Χατζηπαναγιώτη, ο Δήμος Αγιάσου εκτέλεσε το έργο διαμόρφωσης του κτιρίου σε Εκθετήριο Ειδών Λαϊκής Τέχνης – Καρναβαλικό Μουσείο, που χρηματοδοτήθηκε από το Υπουργείο Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής (συμβατικό ποσό 65.697,17 €), και από ίδιους πόρους του Δήμου έγιναν εργασίες επισκευής και στεγανοποίησής του. Τα εγκαίνια έγιναν στις 28-12- 2010.
Τοποθέτηση μετασχηματιστή υποβιβασμού τάσεως σε υποσταθμό της ΔΕΗ στην Περασιά.
Πάνω ο θείος μου Γιάννης Χατζηγιάννης και κάτω ο πατέρας μου
Τοποθέτηση κολώνας ΔΕΗ στην αγροτική θέση Φτερίνι,
κοντά στο Σανατόριο (Αρχείο Παναγιώτη Α. Καλατζή)
Συνεργεία μεταφέρουν κολώνες της ΔΕΗ με τα χέρια
(Αρχείο Στρατή Π. Τζίνη)
Στην Hλεκτρομηχανή το 1964 (Αρχείο Παναγιώτη Ε. Αλτιπαρμάκη).
 Σε πρώτο πλάνο αριστερά ο Στρατής Αλτιπρμάκης ή Ρουγίδ')
και ο πατέρας μου Μιχάλης Κουτσκουδής
Στην Hλεκτρομηχανή το 1964 (Αρχείο Παναγιώτη Ε. Αλτιπαρμάκη)
Συνεργεία μεταφέρουν κολώνεςτης ΔΕΗ με το τρακτέρ
(Αρχείο Στρατή Π. Τζίνη)
Τα νέα μηχανήματα που ήρθαν στην Ηλεκτρομηχανή
μετά την εξαγορά της ιδιωτικής επιχείρησης
Αλαμανέλη από τη ΔΕΗ
Το άναμμα του φαναριού (Φωτογραφία Σίμου Χουτζαίου) 
Το προσωπικό της Ηλεκτρομηχανής σε διάλειμμα εργασίας
(Αρχείο Στρατή Π. Τζίνη)
Συνεργεία μεταφέρουν κολώνες της ΔΕΗ με τα χέρια
(Αρχείο Στρατή Π. Τζίνη)
Στην Ηλεκτρομηχανή (28-1-1958), μπροστά από την ηλεκτρογεννήτρια MACLAREN (;)
της Ιδιωτικής Επιχείρησης Ηλεκτροφωτισμού Αγιάσου
Βάνας Ε. Αλαμανέλη (Αρχείο Παναγιώτη Ε. Αλτιπαρμάκη)
Η Ηλεκτρομηχανή έγινε από το 2010
Δημοτικό Εκθετήριο Ειδών Λαϊκής Τέχνης - Καρναβαλικό Μουσείο
Ηλεκτρογεννήτρια
Ηλεκτρογεννήτρια
Καρναβαλικά εκθέματα που φιλοξενούνται στο Μουσείο
Καρναβαλικά εκθέματα που φιλοξενούνται στο Μουσείο
Η σημερινή πρόσοψη του κτιρίου της Ηλεκτρομηχανής
Η κύρια είσοδος του Μουσείου
Η Ηλεκτρομηχανή με πλήρη εξοπλισμό (Αρχείο Στρατή Π. Τζίνη)
Από αριστερά Ηλίας Μακρέλης ή Ψυρκούδης,
Στρατής Τζίνης, Δημήτρης Τζίνης
Βάνα σύυζγος Ευστρατίου Αλαμανέλη
το γένος Ευστρατίου Δουκάρου
Εκσκαφές στην οδό Συρμακέζη
(από τα παλιά Αγροτικά Ιατρεία προς την Πλατεία Αγοράς Αγιάσου)
για την τοποθέτηση καλωδίων της ΔΕΗ
Εκσκαφές στην περιοχή της Πλατείας Αγοράς Αγιάσου
για την τοποθέτηση καλωδίων της ΔΕΗ
Ευστράτιος Αλεξάνδρου Δούκαρος (1882-1932)
Ο δικηγόρος Στρατής Αλαμανέλης
Ξυλόγλυπτη πινακίδα του Χαράλαμπου Δ. Καμαρού
Μια απ’ τις πρώτες πετρελαιομηχανές που χρησιμοποιήθηκε
για τον ηλεκτροφωτισμό της Αγιάσου (Αρχείο Στρατή Π. Τζίνη) 
Κεραμικό έργο του Γιάννη Χατζηγιάννη
(συνεργείο τοποθέτησης κολώνας ΔΕΗ με δίκρανα)
που φιλοξενείται στο Καρναβαλικό Μουσείο
Κεραμικό έργο του Γιάννη Χατζηγιάννη
(συνεργείο τοποθέτησης κολώνας ΔΕΗ με δίκρανα)
που φιλοξενείται στο Καρναβαλικό Μουσείο 
Κεραμικό έργο του Γιάννη Χατζηγιάννη
(ηλεκτροτεχνίτης αποκαθιστά βλάβη κολώνας της ΔΕΗ)
που φιλοξενείται στο Καρναβαλικό Μουσείο

φωτογραφίες κείμενο κύριος Παναγιώτης Κουτσκουδής
read more "Ιστορία του ηλεκτροφωτισμού της Αγιάσου"

0 Τα λιοτρίβια της Αγιάσου

Για την ελαιοποίηση της μεγάλης παραγωγής υπήρχαν τα παλιά τα χρόνια στο χωριό ελαιόμυλοι, σ’ όλες σχεδόν τις συνοικίες. Επειδή δεν προλάβαιναν να κατεργαστούν τις ελιές, για να μη χαλάσουν, τις αλάτιζαν. Τα αμπάρια τα είχαν οι παραγωγοί στα σπίτια τους. Οι ελαιόμυλοι κάνανε μόνο την ελαιοποίηση.
Το 1877 έγινε στο Καμπούδι το πρώτο ατμοκίνητο ελαιοτριβείο, η παλιά μηχανή, με 4 υδραυλικά πιεστήρια και αποθήκες ελιάς (αμπάρια) και λαδιού. Σήμερα στη θέση του είναι το Δημοτικό Κέντρο Νεότητας και το σχολικό συγκρότημα του Γυμνασίου-Λυκείου Αγιάσου.
Το 1885-1900 έγινε το δεύτερο στο Σταυρί, του Παναγιώτη Σαπουναδέλλη ή Τοκιστή, με 4 υδραυλικά πιεστήρια, αποθήκες ελιάς και λαδιού. Διατηρούνται το φουγάρο και ερείπιά του.
Το 1900 έγινε το τρίτο στο Καμπούδι, η καινούρια μηχανή, με 6 πιεστήρια και αποθήκες ελιάς. Πάντα όμως λειτουργούσε με πέντε, γιατί το έκτο ήταν χαλασμένο. Γύρω στο 1973 ανακαινίστηκε και ηλεκτροκινήθηκε. Από το 1990 δεν λειτουργεί. 
Το 1908 έγινε το τέταρτο στην Καρύνη των αδελφών Δημητρίου και Παναγιώτη Δουκάρου, με 4 πιεστήρια. Σήμερα μένουν μόνο το φουγάρο και οι κτιριακές εγκαταστάσεις του. 
Το 1913-1914 έγινε το πέμπτο του Γρηγορίου Τζανετή στο Σταυρί με ένα πιεστήριο. Στη θέση του σήμερα είναι το μίνι μάρκετ της Γεωργίας Βίγλατζη (τέως αρτοποιείο Μιχάλη Βουρλή).
Το 1917-1918 έγινε το έκτο στο Καμπούδι, των Σκουτέλη-Δεμιργκέλη. Το αγόρασαν οι αδελφοί Βουνάτσου και το ανακαίνισαν. Εδώ και πολλά χρόνια δεν λειτουργεί.
Το 1935-1936 έγινε το έβδομο του Ελαιουργικού Πιστωτικού Συνεταιρισμού Αγιάσου (νυν Αγροτικού Συνεταιρισμού Αγιάσου), με 4 πιεστήρια. Εκσυγχρονίστηκε και λειτουργεί με φυγοκεντρικό σύστημα. Σήμερα είναι το μόνο ενεργό ελαιοτριβείο στην Αγιάσο.




























Ο Παναγιώτης Σαπουναδέλης ή Τοκιστής 
(επειδή ήταν μέγας αγιογδάρτης και τοκογλύφος)
 δώρησε το ατμοκίνητο ελαιοτριβείο του στο Νοσοκομείο Αγιάσου 
(σ' αυτό περιήλθε το 1928), μπάσκε ξεπλύνει τις αμαρτίες του... 
Στη φωτογραφία (με το καπέλο και το μπαστούνι) 
παραδίδει τα κλειδιά του λιοτριβιού
Το πρώτο ελαιοτριβείο της Αγιάσου (1877), 
του τέως Ταμείου Ανέγερσης Διδακτηρίων (ΤΑΔ), 
στο Καμπούδι. Το 1999 με πιστώσεις του νομαρχιακού προϋπολογισμού 
(νομάρχης ο Δημήτρης Φωκ. Βουνάτσος 
και δήμαρχος Αγιάσου ο Πάνος Ηλ. Ψυρούκης ή Γραμμέλης) 
ανακαινίστηκε και μετατράπηκε σε Δημοτικό Κέντρο Νεότητας
Από τα εργοστάσια Δ. Ισηγόνη της Σμύρνης έρχονταν
ο εξοπλισμός των πρώτων ελαιοτριβείων 
Εργάτες στα αμπάρια (αποθήκες ελαιοκάρπου)
Η καμινάδα του δημοτικού ελαιοτριβείου
Η καμινάδα του ελαιοτριβείου Παναγιώτη Σαπουναδέλη στο Σταυρί.
Το κτίριο έχει καταρρεύσει 
Η κεντρική είσοδος του δημοτικού ελαιοτριβείου (πουρτάρα) 
Ιστορική φωτογραφία από την ανέγερση του συνεταιριστικού ελαιοτριβείου
(1935)
Καινούρια πιεστήρια
Ο Πάνος Δ. Πράτσος στον κλίβανο του λιοτριβιού
Οι εργάτες ποζάρουν για μια αναμνηστική φωτογραφία
με την ευκαιρία της λήξης της ελαιοκομικής περιόδου
Σκληρή η δουλειά των εργατών στα παλιά λιοτρίβια
Στα κιούπια με το λάδι
Το δημοτικό ελαιοτριβείο έχει χαρακτηριστεί με υπουργική απόφαση
ιστορικό διατηρητέο μνημείο και έργο τέχνης.
Δυστυχώς, παρά τις προσπάθειες του Δήμου Αγιάσου,
δεν μπόρεσε να αξιοποιηθεί
Χειροκίνητο πιεστήριο
Ώρα για κολατσο

κείμενο φωτογραφίες κύριος Παναγιώτης Κουτσκουδής
read more "Τα λιοτρίβια της Αγιάσου"

Ένα βίντεο από το χωριό μας